Emmy & Robert's WebLog| 20-8-2007 |
|---|
| Rotterdam | Server tijd:
17:03:13
Locale tijd:
10:03:13
Temperatuur:
18°C / 64°F | Terug en verbaasd. Verbaasd over het kikkerlandje waar alles tot in de puntjes lijkt geregeld en de regen als vertrouwd en betrouwbaar omlaag komt. De indrukken van India zijn talrijk en bizar en hadden wij niet willen missen. De Indier heeft zich van alle kanten laten zien; zowel de van mooi kant als van achter het behang. Het land heeft verschrikkelijk veel te bieden en we hebben moeten kiezen. Wij kozen voor de vlakte van Uttarpradesh en hebben niets gemerkt van overstromingen, een kwestie van geluk. Wij hebben onze plannen kunnen uitvoeren. Nu, terug bij familie, genieten wij nog even van typisch Hollands eten en laten wij ons verwennen. Maandag en dinsdag verhuizen en dan weer aan de slag op het werk.
Wij kijken terug op een geslaagde en zeer complete reis met uiteenlopende indrukken. Onze dank gaat uit naar de trouwe lezers van deze site en iedereen die een berichtje achter liet. Tot ziens en geniet van Nederland, het is er mooi! |
| 22-7-2007 |
|---|
| Varanasi - India | Server tijd:
14:01:34
Locale tijd:
07:01:34
Temperatuur:
33°C / 91°F | India, de chaos en de gekte lijken hier compleet. Het verkeer in Varanasi is onoverzichtelijk, maar alles rijd traag en wij voelen ons er veilig op de ligfietsen. De moesson die in Nepal niet zo wilde doorzetten, tot spijt van de boeren, is hier wel aan de gang. De eerste drie dagen India regent het hard in combinatie met veel wind. Vreemd genoeg doet dit weer en het landschap (vlakke groene weilanden) aan Nederland denken. Tijdens het fietsen worden wij continu gezelschap gehouden door mede fietsers. Wij worden hard ingehaald door een Indier op een opoe-fiets, vervolgens laat deze zich weer afzakken zodat wij hem moeten inhalen, hij komt ons weer hard voorbij enz. enz. Een beetje vermoeid, zowel voor ons als voor hem, maar dit is India en het zal erbij horen. Soms verzamelen er zich zo'n 20 'fans' achter ons (altijd jonge mannen op de fiets) die uren lang met ons oprijden. Varanasi is ongelooflijk. De stad aan de Ganges rivier waar Hindus komen om zich te wassen in het 'reinigende' bruine smerige water, is een doolhof van kleine straatjes met prachtige gebouwen, tempels en een moskee. Een tochtje met een roeibootje geeft een goed zicht op het leven aan de Ganges. De Indier is soms onmogelijk, meestal geweldig en fijn. In vijf dagen meer ervaringen opgedaan dan een jaar in Nederland. |
| 3-7-2007 |
|---|
| Pokhara | Server tijd:
13:46:20
Locale tijd:
06:46:20
Temperatuur:
32°C / 89°F | Vanuit Kathmandu zijn we begonnen met fietsen in Nepal. Ondanks dat we hier niet in de Himalaya zitten kun je nog zoveel als je wilt berg op en af fietsen. Het is heet en het fietsen is pittig, maar wel bijzonder mooi. De dalen zijn erg smal en de grote snelweg van Nepal is niet meer dan een bergweggetje. Auto's zijn er bijna niet. Wel veel vrolijk geschilderde vrachtwagens en bomvolle bussen die grote roetwolken over ons heen blazen. Mijn recordtijd adem inhouden wordt geloof ik steeds langer. Het is hier in de tussentijd tijd om de rijst te oogsten. Overal zijn vrouwen rijst aan het snijden, drogen en verwerken en zijn de mannen de lege velden met ossen om aan het ploegen. Het is overal een drukke boel.
Na enkele dagen fietsen zijn we in Chitwan National Park aangekomen waar we met een gids anderhalve dag door het park lopen. Volgens de gidsen is dit de slechtse tijd om dieren te zien doordat het olifantengras enorm hoog is en het te heet is. Wij hebben enorm veel geluk want we zien 7 indische neushoorns van erg dichtbij! Zo dicht bij dat de gids verteld wat onze vluchtroute wordt als de neushoorn ons niet aardig blijkt te vinden. Het zijn echt indrukwekkende beesten. Twee van de zeven zijn nog jong. Verder zien we verschillende soorten herten, zwijnen en heel veel vogels waaronder de neushoornvogel en de paradijsvogel. We zien verschillende keren verse sporen van beren en tijgers, maar vinden doen we ze niet. Vanuit Chitwan rijden we via Bandipur naar Pokhara. Misschien gaan we van hieruit nog een korte trekking maken? Daarna door naar India |
| 24-6-2007 |
|---|
| Kathmandu, Nepal | Server tijd:
13:14:52
Locale tijd:
06:14:52
Temperatuur:
25°C / 77°F | In de tussentijd zijn we al weer een flink stuk verder met onze reis. Na een tussenstop in Bangkok waar we een aantal zaken hebben kunnen regelen en even bij hebben kunnen komen zijn we naar Kathmandu gevlogen. Onze eerste taak is om zonder kaart van Kathmandu het centrum en een slaapplek te vinden. Het is even wennen hier. Het is chaotisch en er is niet enorm veel verkeer, maar alles lijkt zich voortdurend vast te rijden. Overal zijn kleuren, geuren en geluiden, er wordt zoveel mogelijk getoeterd en er lopen koeien en geiten op straat. Kortom er is hier genoeg te zien. We verkenen de stad en zien o.a. Durbar Square met zijn vele tempels. We maken onze plannen voor de komende dagen en besluiten om eerst een wandeltocht te gaan maken voordat we weer op de fietsen stappen.
Na tien uur lang door elkaar geschut te zijn in een bus zijn we midden in de bergen. We slapen in een guesthouse in een klein dorpje en gaan 's ochtends vroeg op pad, verder omhoog. We hebben uitzicht op toppen van boven de 7000 m. En klimmen zelf binnen enkele dagen tot 4600m. We lopen over kleine paadjes, eerst langs rijstvelden, later door bossen en langs rotsen en meren. Het is hier echt geweldig en zalig rustig na alle drukte van de Aziatische wegen en steden. In het dorpje Goisaikunda blijven we wat langer, om de omgeving wat beter te verkennen en om wat langer in dit geweldige guesthouse te kunnen blijven. We spelen gezelschapspelletjes met de eigenaar, zijn vrouw is aan het weven en het zoontje van drie blaast het vuur van de kachel aan, we plukken Nepali thee en eten 's avonds daalbath. Een typisch Nepali gerecht van rijst, linzensoep en aardappelcurry. Na 8 dagen genieten van het berglandschap zijn we terug in de geweldige chaos van Kathmandu.
O ja, er zijn weer nieuwe foto's! |
| 24-6-2007 |
|---|
| Kathmandu, Nepal | Server tijd:
13:14:28
Locale tijd:
06:14:28
Temperatuur:
25°C / 77°F | In de tussentijd zijn we al weer een flink stuk verder met onze reis. Na een tussenstop in Bangkok waar we een aantal zaken hebben kunnen regelen en even bij hebben kunnen komen zijn we naar Kathmandu gevlogen. Onze eerste taak is om zonder kaart van Kathmandu het centrum en een slaapplek te vinden. Het is even wennen hier. Het is chaotisch en er is niet enorm veel verkeer, maar alles lijkt zich voortdurend vast te rijden. Overal zijn kleuren, geuren en geluiden, er wordt zoveel mogelijk getoeterd en er lopen koeien en geiten op straat. Kortom er is hier genoeg te zien. We verkenen de stad en zien o.a. Durbar Square met zijn vele tempels. We maken onze plannen voor de komende dagen en besluiten om eerst een wandeltocht te gaan maken voordat we weer op de fietsen stappen.
Na tien uur lang door elkaar geschut te zijn in een bus zijn we midden in de bergen. We slapen in een guesthouse in een klein dorpje en gaan 's ochtends vroeg op pad, verder omhoog. We hebben uitzicht op toppen van boven de 7000 m. En klimmen zelf binnen enkele dagen tot 4600m. We lopen over kleine paadjes, eerst langs rijstvelden, later door bossen en langs rotsen en meren. Het is hier echt geweldig en zalig rustig na alle drukte van de Aziatische wegen en steden. In het dorpje Goisaikunda blijven we wat langer, om de omgeving wat beter te verkennen en om wat langer in dit geweldige guesthouse te kunnen blijven. We spelen gezelschapspelletjes met de eigenaar, zijn vrouw is aan het weven en het zoontje van drie blaast het vuur van de kachel aan, we plukken Nepali thee en eten 's avonds daalbath. Een typisch Nepali gerecht van rijst, linzensoep en aardappelcurry. Na 8 dagen genieten van het berglandschap zijn we terug in de geweldige chaos van Kathmandu |
| 2-6-2007 |
|---|
| Luang Prabang | Server tijd:
09:41:25
Locale tijd:
02:41:25
Temperatuur:
37°C / 98°F | De eindbestemming van onze fietstocht in Zuid-Oost Azie is al weer bereikt. We zullen altijd met een bijzonder gevoel aan deze tijd terug denken. Het zuidelijke deel van Laos waarin we vooral de Mekong rivier volgden is grotendeels vlak, met vissers en landbouwdorpjes en zo nu en dan slaperige stadjes met een mix van Franse en Laos architectuur.
Vanaf de hoofdstad Vientiane begint het landschap pas echt te veranderen. We komen hier in de bergen. De kalkstenen wanden steken hier recht uit de grond omhoog. Op verschillende plekken kun je grotten in en de meeste dorpen liggen hier bovenop de bergen. De dalen zijn namelijk erg steil en onderin stroomt de rivier wat geen plek meer voor mensen overlaat. 's ochtends zien we de bewoners van zo'n dorpje in groepen het land in lopen, mannen, vrouwen en kinderen. De hellingen zijn enorm steil waardoor alles met de hand gebeurd. De dorpen bestaan meestal uit rieten en houten huisjes waar alles op straat gebeurd. Het fietsen is zwaar maar dit is zeker de mooiste weg die wij ooit hebben gefietst.
Nu zijn wij in Luang Prabang een stadje aan de Mekong rivier dat op de werelderfgoedlijst staat. Overal zijn tempels te zien, het is enorm groen en het heeft een geweldige sfeer. Een mooi einde!
|
| 18-5-2007 |
|---|
| Pakse, Laos | Server tijd:
09:56:13
Locale tijd:
02:56:13
Temperatuur:
38°C / 100°F | Vanuit Phnom Penh zijn we naar Siem Reap gefietst. De stad waarbij het enorme tempelcomplex van Angkor Wat ligt. Het is indrukwekkend, groot, mooi, met veel sculpturen in de muren, torens en ook veel losse stenen waarvan niet meer bekend is hoe ze in elkaar pasten. Vanavond proberen we foto's op de site te zetten hiervan. Is echt prachtig! Daarna hebben we nog een aantal stevige fietsdagen door Cambodja gehad, met een enkele keer een onverhard avontuurtje. Een maal is de brug opeens verdwenen en helpen acht Cambodjanen ons om de fietsen naar de andere kant te brengen. Wij waden met moeite achter ze aan, we lopen waarschijnlijk over stukken brug en kunnen door het modderige water niet zien waar we lopen.
Vanuit Cambodja fietsen wij Laos in. De grensovergang valt ons mee. Het is hier opeens heel anders. Het verkeer en de mensen zijn erg relaxed in tegenstelling tot Cambodja. Daar was het altijd druk en was er veellawaai, hier is het rustig, relaxed en stil. De eerste nacht verblijven wij op een eilandje op de Mekong rivier en maken met een bootje een tour naar andere eilandjes, echt genieten. Tot nu toe is Laos een paradijsje, we genieten volop en fietsen de komende daagjes stroomopwaarts langs de Mekong richting Vientiane en Luang Prabang. |
| 4-5-2007 |
|---|
| Phnom Penh, Cambodja | Server tijd:
15:28:50
Locale tijd:
08:28:50
Temperatuur:
38°C / 100°F | In de tussentijd hebben we al best wel wat Aziatische sfeer op kunnen snuiven. De eerste dagen vanuit Bangkok richting de grens met Cambodja waren mooi, makkelijk maar wel even wennen. Wennen aan het verkeer, de hitte en het eten. Als je eenmaal de grens over gaat stap je een aantal jaren terug in de tijd. De eerste dag kiezen we een weg die nog niet geheel af is. Delen zijn onverhard en de bruggen zijn nog niet klaar. Doordat het regenseizoen is zijn de onverharde wegen omgetoverd tot ware modderglijbanen. Dikke klonte klei plakken aan onze schoenen en banden. De rivieren steken we over met pondjes die soms alleen bestaan uit twee lekke kano's met planken erop getimmerd. Door deze vertraging halen we het dorp dat we in gedachten hadden niet voor het donker en slapen we bij de plaatselijke bevolking. Onder een houten hutje, tussen koeien, varkens, kippen en eenden. Dit gebied bestaat bijna helemaal uit rijstvelden met kleine hutjes. Mensen zijn vriendelijk, moeten meestal hard lachen als ze onze fietsen zien en zwaaien bijna allemaal naar ons, een bijzondere ervaring. Na drie, wat eenvoudigere dagen zijn we in Phnom Penh aangekomen. Een drukke stoffige en boeiende hoofdstad met 13 miljoen inwoners. We zien hier oa een museum (Tuol Sleng) dat een indruk geeft van wat er hier in de gruweljaren 70 is gebeurd onder het Pol Pot regime. We zijn er allebei stil van. Je kan hier verder vooral tempels zien en zalig eten, maar als je een mangoshake wil als de stroom is uit gevallen moet je toch even wachten. Als we naar dit internetcafé lopen horen we nogmaals een 'pof'en valt alle straatverlichting uit. Misschien voortaan met zaklamp op pad?
ps Er zijn wat nieuwe foto's! |
| 25-4-2007 |
|---|
| Bankok | Server tijd:
03:35:20
Locale tijd:
20:35:20
Temperatuur:
40°C / 104°F | Het is hier hot en sticky! We zijn goed in Bankok gearriveerd en nemen nu een paar dagen in Bankok. Het is een zeer drukke moderne Aziatische stad met veel Westerse invloeden. Nu wij hier zijn zullen we niet meer kamperen en zelf koken. Het is hier zo goedkoop dat wij (net als iedereen) buiten de deur eten en in hotels slapen. De komende twee maanden gaan wij fietsen in Thailand, Cambodia, Laos en weer terug in Thailand. Hoe dat gaat met de ligfietsen weten wij niet, maar we zijn zeker niet de eerste die dit doen! Alle fietsers die we gesproken hebben over Zuid Oost Azie zijn positief en onze ervaring van de eerste paar dagen zijn dat ook. We kijken er naar uit, het is zeker heel wat anders dan de Outback van Australie (zie onze ervaringen op deze site).
Groeten aan alle thuisblijvers!
Robert |
| 17-3-2007 |
|---|
| Mount Isa | Server tijd:
03:49:16
Locale tijd:
20:49:16
Temperatuur:
35°C / 95°F | We zijn nog een aantal dagen de kust gevolgd om bij Arlie Beach te snorkelen. We varen met een zeilboot naar een van de eilanden daar. Het is hier prachtig, blauwe zee, en kleine stille strandjes op de eilanden. Op een zo'n eiland dat helemaal uit stukjes koraal bestaat beginnen we met snorkelen. Meteen als je je hoofd onder water steekt zie je vissen zwemmen. Als we iets verder zwemmen zien we onder ons koraal in allerlei vormen. Voor ons, naast ons en onder ons zwemmen dicht bij allerlei soorten gekleurde vissen. De meeste vissen zijn klein en kleurrijk, maar er zijn ook enkele dikke,grote vissen van zo'n 1.5 m met dikke zoenlippen. Dit is echt een geweldige ervaring!
Na een dag volop van de zee genoten te hebben is het tijd om landinwaarts te gaan. We gaan nog een keer de Great Divide Range over die hier niet meer zo hoog is en daarna wordt het snel droger en uitgestrekter. Een paar dagen later fietsen kunnen we ons bijna niets meer anders voorstellen dan dat we over een lange rechte weg fietsen met grasland, rood zand en kleine boompjes of struikjes. Het is hier erg eenzaam. Zo nu en dan passeren er auto's of roadtrains (vrachtwagens to 53 m met 86 wielen) maar die zijn snel weer verdwenen. Roofvogels cirkelen vaak boven ons en gaan een stuk met ons mee. ZO'n 2x per dag rijdt er een goederentrein voorbij. Ze toeteren altijd naar ons en soms rijden ze een stukje met ons op. Verder zien we wat andere vogels en kangoeroes. Nadat iets uit het zicht is verdwenen ben je toch altijd weer alleen in het landschap. Het is hier heet, zo'n 35 graden en je kan niet altijd schaduw vinden. Toch is het geweldig om hier te zijn.
De dorpjes die op de kaart staan stellen niet altijd iets voor. Bijvoorbeeld het plaatsje Marathon. We zien een afdakje en verder niets. Verderop komen we bij onverharde weggetjes. Op de een staat Marathon North 2km, op de ander staat Marathon South 3km. In de verte zien we een verlaten boerderij liggen, dat is alles. Soms zijn de dorpjes wat groter. De mensen die hier wonen dragen grote hoeden, cowboylaarzen en hebben grote 4WD's. Precies zoals je je Australie voorsteld. Vanaf hier gaan we nog verder de outback in fietsen richting Alice Springs en Mount Isa. Misschien nog stiller? |
| 4-3-2007 |
|---|
| Canangra | Server tijd:
02:09:04
Locale tijd:
19:09:03
Temperatuur:
32°C / 89°F | Vanaf de eerste dag fietsen was het duidelijk, het is hier prachtig en heet. Onze eerste dag in Australie hebben wij Sydney verkent. Een prachtige stad met oude en moderne delen en natuurlijk het operagebouw. Nooit geweten dat het hele dak van kleine stenen tegeltjes is gemaakt! Sydney uit fietsen is iets minder relaxed dan in de stad rondslenteren: veel verkeer. Als we na 42 km fietsen eindelijk buiten de bebouwde kom komen bevinden we ons wel direct op een onverharde weg tussen de kangoeroes en exotische vogelgeluiden. We rijden door eucalyptusbos en zien alleen enkele Australische boeren met baarden en grote hoeden op. Het valt direct op dat dit een ander volk is. Weinig vragen, erg relaxed en gewent om te knokken. Het fietsen is zwaar omdat we bij de hoge temperaturen veel moeten klimmen en dalen. We moeten even een versnellinkje lager nemen om door dit land heen te komen. Als je af en toe een beetje op de tanden bijt, kom je hier wel door de meest afgelegen prachtige plekken die ik me voor kan stellen. Na 10 dagen fietsen hebben we er wel al weer 1000km op zitten en hebben we mogen genieten van het land en de bevolking. Bijzonder gastvrij. Hier in Canungra hadden we plannen om het regenwoud te bezoeken. Helaas geen bus... Gelukkig wel een campingbaas die spontaan zijn werk neerlegt ons meeneemt en de hele dag met ons door het regenwoud loopt. Hij weet enorm veel van de omgeving en we hebben de beste gids die we kunnen wensen. Het land en zijn mensen zitten vol verrassingen. We hebben hier ook besloten hoe onze verdere route door Australie zal gaan, voor zover het weer dit toelaat.
Volgende keer misschien outback verhalen. Op de site staan wel al foto's tot aan Queensland! |
| 8-2-2007 |
|---|
| Queenstown | Server tijd:
22:23:12
Locale tijd:
15:23:12
Temperatuur:
20°C / 68°F | Hoi, hoi!
In de tussentijd zitten we nog steeds in queenstown. We zijn over de hoogste pas van Nieuw Zeeland, Crown Saddle, van Haast naar hier gereden. We konden het natuurlijk niet laten om die weg te nemen. Het was even bikkelen maar boven op handen we een bijzonder mooi uitzicht. In Queenstown hebben we alles geregeld voor een wandeltocht van vier dagen op de Dusky track in de Fiordlands. Dat waren vier dagen door regenwoud, langs rivieren en over bergen met prachtige uitzichten waarin we maar enkele mensen zijn tegen gekomen. De laatste twee dagen hebben we niemand gezien en waren de berghutten voor ons alleen. Prachtige wildernis! Trail was pittig, enorm veel modder en zeer steile wanden waar je vaak met handen en voeten via boomwortels omhoog moet klimmen. Dit gebied zou de op een na natste plek op aarde zijn en delen van de trail staan regelmatig onder water. Wij hadden voor de zekerheid een beacon bij ons (om hulp in te schakelen indien nodig) maar we hadden prachtig weer. Weer een tocht om nooit te vergeten. We proberen nog wat foto's op de site te zetten en zullen de rest van de site weer wat op orde maken.
Daarna gaan we door het binnenland richting Christchurch fietsen, onze laatste bestemming in Nieuw Zeeland |
| 2-2-2007 |
|---|
| Haast | Server tijd:
08:02:52
Locale tijd:
01:02:52
Temperatuur:
20°C / 68°F | Hallo thuisblijvers!
Allemaal de groeten uit een zonnig Nieuw Zeeland. Wij zijn vandaag de Haastpas opgefietst en dat heeft heel wat zweetdruppels gekost. De tocht gaat tussen de besneeuwde bergtoppen door (er is zelfs nieuwe sneeuw gevallen. Wij zijn nu een all-you-can-eat dinner aan het verteren en kunnen gelijk internetten.
Abel Tasman is alweer tijdje terug, maar een heel mooie ervaring geweest. We hebben gezwommen in de blauwe zee en gelopen over goudgele stranden. Soms ben je hier alleen met de zeeleeuwen en meeuwen.
Door naar de Pancake Rocks, waar helaas geen pannekoeken verkrijgbaar zijn. Waanzinnig wat de natuur hier heeft gebeeldhouwd. We volgen nog een stuk de Westkust, waar de golven enorm zijn en links de regenwouden. Een korte wandeling brengt ons naar een verlaten strandje waar we een pinguin zien. Vandaar af gaan we landin waarts via de Haastpas van vandaag en nu op naar Queenstown.
Nieuw Zeeland heeft echt alles te bieden, alle mogelijke landschappen en alle soorten weer kun je hier krijgen. Geweldig fietsland. |
| 20-1-2007 |
|---|
| Wellington | Server tijd:
03:02:37
Locale tijd:
20:02:37
Temperatuur:
18°C / 64°F | In de tussentijd zijn we al op het zuidelijkste puntje van het Noorder Eiland beland: Wellington ofwel Windy Welly, het wil hier inderdaad aardig waaien.
Na het Coromandel schiereiland zijn we landinwaards gefietst. De dag regen was niet de enige dag! We hebben nog pittige buien gehad. Erg is dat eigenlijk niet want dan kan onze soms flink verbrande huid weer even herstellen. Het weerbericht lijkt er hier nog vaker naast te zitten dan in Nederland! Onze route ging verder landinwaards, naar Rotorua. Dit dorp kun je al van verre aan ruiken komen. Het is de ideale plek voor mensen die van bonen en uien houden. Het hele dorp hangt vol stoom, er zijn bubbelende modderpoelen en geizers en de mensen koken hun groenten in het kokende poelen. Echt een bizarre plek om te zien. Van hieruit gaan we verder naar een ander vulkanisch actief gebied: Tongariro National Park, waar we de Northern Circuit lopen. Een route die een vulkaan beklimd en langs kraters en meren in de meest uiteenlopende kleuren gaat. Ook hier komt soms weer rook uit de grond die ook echt warm aanvoelt aan de voetjes. We hebben in een berghut geslapen en erg veel geluk gehad met het heldere weer. De tweede dag liepen we door mist en miezer. Dit was door een soort duinen en uitgestrekte vlakten en later bos. Een van de mooiste wandeltochten die wij ooit liepen!
Vanaf hier nemen we een onverharde route naar Wanganui. Een eerste kennismaking voor onverhard fietsen voor onze ligfietsen. Het is lastig maar ze brengen het er aardig vanaf. Onze remblokjes zijn opeens helemaal verdwenen!?! Gelukkig hebben we reserve. De komen door hobbit-achtige heuvels met schaapjes, komen door Jerusalem en Athene (bijzondere plaatsnamen hebben ze hier), zien en horen de Maori zingend kanoen over de Wanganui rivier, hebben bizarre mooie uitzichten en mogen meekijken bij een schaapscheerder. Na dit pittige fietsen verheugen we ons op de afdaling. Helaas, een gesmolten asfaltweg. We moeten langzaam rijden om de teerlaag te ontwijken. Doordat er toch een laag teer aan onze banden blijft plakken slingeren we alle kiezels van de weg om onze eigen oren. Aan het einde met een priem ons profiel weer te voorschijn getoverd en alle klonten teer eraf gehaald. De drukke SH1 brengt ons verder naar Wellington. Hier aangekomen kunnen we weer even relaxen om straks de boot naar het Zuider Eiland te nemen. Naar horen zeggen heeft het Zuider Eiland nog meer te bieden, is dit mogelijk? |
| 9-1-2007 |
|---|
| Whitianga, New Zealand | Server tijd:
04:09:00
Locale tijd:
21:09:00
Temperatuur:
20°C / 68°F | Na een enorm lange reis van zo'n 26 uur zijn we in een hotel in slaap gevallen, om de dag erna midden in de zomer in Auckland wakker te worden. De eerste dag zijn we niet ver gekomen en hebben we vooral geslapen en wat door het centrum geslenterd.
De tweede dag zijn we naar het Auckland museum gegaan, wat prachtig, maar te groot is om in een dag te bekijken. Ook zijn we naar Devonport geweest, een Victoriaanse wijk van Auckland aan de overkant van de baai. Als je in een vakantiestemming wil komen, is dit een ideale plek ervoor. Het is opvallend relaxed, vriendelijk, zonnig en groen.
De dag erna zijn we op de fietsjes gestapt. Het is wel even wennen om aan de linkerkant te rijden, goed nadenken waar de auto's nu weer vandaan zullen komen. Het went al snel en ondanks de drukke wegen voelen we ons wel veilig. Waar we iets langer aan moeten wennen zijn de steile hellingen, het is hier trappen geblazen! De natuur onderweg is echt prachtig. We rijden door bossen met palmbomen en varenbomen en fietsen langs de kust. Een ideaal vakantieland!
Nu zijn we op het Coromandel schiereiland waar we een rustdag hebben genomen. Heerlijk om de stijve beentjes even te rusten. Vandaag hebben we voor het eerst regen, hopelijk morgen weer lekker weer om verder te fietsen.... |
| 24-10-2006 |
|---|
| Voorbereiding Fietsreis | Server tijd:
21:52:46
Locale tijd:
14:52:46
Temperatuur:
0°C / 32°F | Hallo allemaal,
Ondertussen zijn wij bezig met voorbereidingen voor een nieuwe reis op de fiets. Het schiet al aardig op!
Met nog negen weken te gaan begint het al flink te kriebelen. Onze geplande route staat op de site onder Down Under & Up.
Veel plezier met lezen. |
| 24-9-2006 |
|---|
| Rotterdam | Server tijd:
21:46:27
Locale tijd:
14:46:27
Temperatuur:
0°C / 32°F | Dit weekend een heerlijk fietsweekendje gehad richting Middelburg en Vlissingen! We hebben een stukje van de Noord-zeeroute kunnen fietsen. Erg mooi. In Middelburg zijn we bij M5-ligfietsen langs geweest om nog wat dingetjes aan onze fietsen aan te laten passen. Alles was snel geregeld. Bedankt M5! Super-service!
's Avonds zijn we via vrienden op de fiets bij een geweldig logeerplekje in Middelburg terecht gekomen. Waar we heerlijk verwend zijn. Bedankt daarvoor Marijke K! 's ochtends konden we weer heerlijk uitgerust op pad om moe maar voldaan weer thuis te komen. |
| 7-7-2006 |
|---|
| Rotterdam | Server tijd:
15:49:08
Locale tijd:
08:49:08
Temperatuur:
0°C / 32°F | Inmiddels zijn wij verhuisd naar Kralingen. Hoe dit is gegaan is te lezen onder 'ons huis'.
We wonen heel erg naar ons zin en kunnen ons nu niet meer voorstellen hoe wij het zo lang (Robert vijf jaar, Emmy drie jaar) samen hebben uitgehouden op één kamer. Iedereen die ons nieuwe appartment wil zien is van harte welkom. We zijn trots op hoe alles eruit ziet, het is een fijn licht huis.
Ook zijn wij nu de troste bezitters van twee ligfietsen, zie 'ligfietsen'.
_Robert |
| 4-10-2005 |
|---|
| p.s. | Server tijd:
18:28:01
Locale tijd:
11:28:01
Temperatuur:
0°C / 32°F | O ja, er staan weer nieuwe foto's op de site. Ons plan is regelmatig wat nieuwe foto's te plaatsen, dus houdt het in de gaten!
Emmy & Robert |
| 4-10-2005 |
|---|
| Server tijd:
12:08:43
Locale tijd:
05:08:43
Temperatuur:
0°C / 32°F | Hier zitten we dan, in een geheel vlak en zeer druk landje, vreemd hoor. Het is weer even wennen maar zeker erg leuk om iedereen weer te zien.
We hebben nog een paar daagjes doorgebracht in Vancouver en Seatle. Nieuwe kleren, souveniertjes en veel eten gekocht. De laatste dag van ons verblijf in Amerika hebben we Brigitte nog kunnen treffen voor een heerlijk rustig en gezellig laatste dagje. Een erg leuke afsluiter voordat we voor uren en uren mochten reizen. Heerlijk om na al dat wandelen in totaal 15 uurtjes met de beentjes opgevouwen in het vliegtuig te mogen zitten.
Nu zijn we weer veilig aangekomen in ons oude vertrouwde kikkerlandjes en gaan we binnen een paar dagen weer aan het werk. Maar deze keer met een hele bijzondere ervaring erbij. We hebben hier echt de tijd van ons leven gehad!
Alle foto's en dia's zullen worden ontwikkeld, dus als iemand zin heeft een een diashow, laat het even horen!
Bij deze willen we jullie nog heel hartelijk bedanken voor het bezoeken van de site en voor het schrijven in het gastenboek. Het was voor ons altijd weer een heerlijk moment als we deze berichten konden lezen!
Tot slot, als we weer op pad gaan voor de één of andere vreemde tocht kunnen jullie vast wel weer een berichtje verwachten
liefs Emmy & Robert
|
| 24-9-2005 |
|---|
| In Canada | Server tijd:
17:25:16
Locale tijd:
10:25:16
Temperatuur:
0°C / 32°F | We zijn er! We hebben alle miles nu achter de rug. Een erg bijzonder gevoel.
Na het schrijven van onze laatste nieuwsbrief zijn we Washington ingelopen over de Bridge of the Gods. Je hebt hier al echt het gevoel een soort grens over te gaan; Washington in, onze laatste staat. De natuur in Washington is prachtig! Het ziet er hier uit zoals we ons Canada ook hadden voorgesteld. Enorm bosrijk, met meren en bergen. De laatste weken begon het op deze hoogte al echt herfst te worden. Alle loofbomen en struiken kregen de meest prachtige herfstkleuren. Natuurlijk weer flink veel foto's kunnen knippen. De laatste weken is het ook echt koud geworden. 's nachts vriest het, dus we hebben wat frisse nachten achter de rug. In de ochtend is het hierdoor wel prachtig, overal een laagje rijp op dat glinsterd in de zon!
Op het laatste stuk was er een deel van de trail weggespoeld door een overstroming van een rivier een tijdje terug. Hierdoor hebben we een andere route door de bergen moeten nemen, waarvan een deel zonder pad. We hebben dit met een groepje van 6 hikers gedaan. We hebben lang moeten zoeken naar een weg omhoog, die over de pas ging die we zochten. Juist op het moment dat we ons moesten orienteren trok het dicht. Alleen nog maar mist te zien. Na veel getob en gezoek met kaart en kompas zijn we na een paar uur ronddolen toch op de juiste plek gekomen. Heerlijk als je dan weer op een trail uitkomt. Wel weer een erg bijzondere ervaring erbij.
Het was een zeer bijzonder moment om bij de grens te komen. Eerst passeerde we borden; nog 60 miles, nog 32 miles. We konden niet wachten om er te komen. Toch stonden we voor ons gevoel plotseling bij het eindpunt. Bij de lodge iets verderop hebben we met 4 andere hikers natuurlijk nog een feestje gebrouwen. Maar in de bus naar Vancouver miste we de trail al.
Nu zijn we in Vancouver, in een totaal andere wereld. We hebben hier en in Seattle nog een paar daagjes, voor we terug naar huis vliegen op 28 september.
Tot ziens!
liefs Emmy & Robert
|
| 30-8-2005 |
|---|
| Cascade Locks | Server tijd:
23:28:46
Locale tijd:
16:28:46
Temperatuur:
26°C / 78°F | Hoi, hoi!
HIer weer een berichtje over onze laatste stapjes. Hebben er weer wat geweldige dagen op zitten en de wildernis en zijn eindelijk weer eens een keer in de beschaafde wereld beland.
De laatste weekjes zijn we door Oregon getrokken. Het is hier enorm bosrijk en vergeleken met de rest van de trail lekker vlak. We hebben dus even een versnelling gemaakt en zitten nu al bij de grens met Washington. Vanuit het motel hebben we uitzicht op de Columbia River. Deze rivier vormt de grens tussen Oregon en Washington. We hebben deze laatste dus wel al gezien maar we hebben er nog niet gelopen, komt morgen wel.
We zijn in de tussentijd oa bij Crater Lake geweest. Dit was ongelooflijk mooi. Het is een gigantisch diepblauw meer geheel omgeven door bergen en met een eilandje erin. De PCT loopt langs de bergrand met uitzicht op het meer. Heel leuk want we hebben een permit om overal langs de trail te kunnen slapen, dus ook hier. Geweldig om wakker te worden en het Crater Lake te zien.
Er zijn hier overal veel vulkanen te zien. Meestal zijn het mooie met sneeuw bedekte vrijliggende bergen die we dagenlang in de verte kunnen zien. Dieren zijn er hier ook genoeg. Een maal zijn we zelfs opgehouden door een beer. Deze was in een boom geklommen vlak bij de trail om te vluchten voor ons. Hij kwam er niet meer uit en onder een beer doorlopen leek ons toch ook niet zo'n lekker idee. We zijn dus maar teruggelopen en hebben ergens onze lunch gegeten. Toen we terug kwamen zat het beest er nog steeds! Ze kunnen echt als een eekhoorn de boom inklimmen, ongelooflijk!
Op het moment zitten we nog even heerlijk in een hotel na een paar dagen regen en storm gehad te hebben. Het lijkt hier altijd wel van het ene naar het andere uiterste te gaan. Eerst is het kurkdroog en dan krijg je opeens weer een stortbui van 2 dagen aan een stuk. Och ja, houdt het lekker afwisselend.
Op het moment hebben we dus alleen nog Washington voor de boeg, nog maar zo'n 550 miles! Daarna hebben we nog een paar dagen over om Vancouver en Seattle te bekijken. Over precies een maand vliegen we dan weer terug, vreemd idee hoor!
Maar daar zijn we nu nog niet, dus nog even lekker doorstappen de komende dagen.
Nogmaals bedankt voor alle leuke reacties op de site, is altijd weer heerlijk om ze te lezen
groeten Emmy |
| 4-8-2005 |
|---|
| Groeten uit Castella | Server tijd:
02:28:38
Locale tijd:
19:28:38
Temperatuur:
37°C / 98°F | Howdy folks!
De versletenzolen zijn in Castella aangekomen, na een zeer warme sectie van de Pacific Crest Trail. Dit is sectie O uit onze wandelgids, die op alfabet is. Hier wordt gezegd dat de O staat voor 'overgrown', omdat er zo veel planten en bomen groeien over en op de trail. De koperen ploert komt rond 6:00 op en brand op ons in tot 20:00. Precies dat deel van de dag dat wij lopen. Dat klinkt als toeval, maar is het niet. Wij hebben serieus overwogen om s'nachts te gaan lopen, maar doen dit bewust niet. s'Nacht kun je de trail niet goed zien, ook niet met zaklamp. Nou is het niet erg om af en toe te struikelen over een steen of tak, dat gebeurd ook overdag. Nee, s'nachts zie je de poison oak niet goed. Deze plant lijkt veel op een jonge loot van een eik, maar heeft een glanzend laagje. Dat laagje, daar zit'm de crux! Dat spul bijt en brand. Gelukkig hebben wij er nog geen last van gehad en dat willen wij graag zo houden. Bij andere wandelaars zagen wij rode jeukende plekken met blaasjes. Vandaar dat wij overdag lopen, in de zon. Ik zal even iets vertellen over mijn relatie met de zon. Ik hou van de zon! Dat staat voorop, maar... De zon brandt mijn gevoelige vel zeer gemakkelijk en zeer snel. Na een dag met enige lichte zonneschijn, bijvoorbeeld een herfstdag met een paar uurtjes opklaring, geef ik licht in het donker en ben ik rooier dan een kreeft die net uit de snelkookpan komt. Dit probleem met verbranden heb ik altijd al gehad. Als kind mocht ik nooit de zee in zonder t-shirt aan en kreeg ik een dikke laag zonnebrandcreme uit een tube die mijn moeder speciaal bij de apotheek had gehaald. Dus dan ga je naar California, waar de zon altijd schijnt en wolken net zo zeldzaam zijn als pelikanen in Nederland. Tot nu toe gaat het goed met mij, dankzij zonnebrandcreme factor 45 (die gelukkig goed verkrijgbaar is) en een petje met flap voor de hals en lange mouwen en pijpen bovenin mijn tas als noodmiddel.
Hier in Noord California komen wel wilde pelikanen voor. We hebben ze gezien, samen met twee jagende visarenden en een groepje Canadese ganzen. Gisteren zagen wij een grijze vos op de trail en rende er een zwarte beer voor ons weg. We zien ook dagelijks herten (white tailed deer). Voor ons blijft dat een bijzondere ontmoeting. De elegantie en soeplesse van die beesten is bijzonder mooi.
Wij lopen nu regelmatig door dennebossen en als we hoger komen tussen struikjes. We zijn dan onbeschut voor de zon en kunnen daar geen water vinden. Moeten dus goed opletten dat we niet zonder water komen.
Meestal staan wij om 5:30 op en gaan om 6:00 lopen. We nemen pauze om de drie uur. Na onze eerste pauze, rond 9:30, hebben wij dan al negen miles gelopen. Dat is 15 kilometer. Het leuke is dat wij meestal 15 tot 20 kilometer lopen als wij in Nederland een dagje gaan wandelen. Met dit schema zouden wij dan ruim voor de thee weer thuis zijn. We lopen tot 20:00 en rond de 50 kilometer per dag. Dat klinkt misschien als de vierdaagse, maar is het niet. Het is de 45-daagse :). Nog ongeveer 45 dagen wandelen en wij zijn in Canada. Daar komen dan nog een paar rustdagen bij. Deze dagen proberen we om iets op de site te zetten, maar internet verbindingen zijn hier zeldzaam.
Voor de thuisblijvers; nog een fijne zomer toegewenst!
- Robert
|
| 17-7-2005 |
|---|
| groeten uit Echo Lake | Server tijd:
03:05:29
Locale tijd:
20:05:29
Temperatuur:
32°C / 89°F | HOi allemaal!
Da's weer even terug. We hebben een flink pittige tijd achter de rug hier en het was super om net alle berichtjes op ons gastenboek te lezen. Dus bedankt allemaal!
Maar ok, hier ons nieuwe verhaal. We hebben sinds een paar dagen de rode draad van onze tocht ontdekt: water. Voordat we de laatste keer in ons logboek schreven moesten ons voortdurend zorgen maken om water; hebben we wel genoeg om te drinken en te koken? Nu maken we ons nog steeds zorgen om water; hoe komen we de rivier over? Wat is de snelste weg over de sneeuw? Is dat de trail of een rivier? Precies het omgekeerde van het begin dus.
Verder hebben we in 2 maanden geen enkele druppel regen op de trail gehad, tot een weekje terug. Toen hebben we de meest indrukwekkende regen-/ hagel-/ onweersbui gehad die we ooit hebben gezien. VIjf minuten daarna is het weer kurkdroog en heet. We gaan hier dus van het ene in het andere uiterste.
En last but not least: alle zweetdruppeltjes.
SInds we in de high Sierra's lopen (het hoogste gebied waar we doorheen zullen lopen) maken we erg lange dagen. Dit moet wel, ivm de hoge bergpassen waar we niet kunnen kamperen. Het is daar te koud, te nat, te rotsig of er is te veel sneeuw om de tent op te zetten. De passen zijn wel prachtig. Vaak moet je zo'n 4 uur omhoog en later weer naar beneden lopen door de sneeuw, waarbij je de weg zoekt met je kompas. de beloning boven is echter geweldig; een uitzicht over bergen, rotsen, sneeuw, bevroren meren, rivieren en bossen.
De laatste week zijn we uit het hoogste deel, maar het blijft pittig. Echte lange stukken sneeuw zijn verruild voor kleine hardnekkige stukjes die vaak ijzig zijn, waar je op moet klauteren en die soms de trail niet laten zien. Vraag is dus wat het makkelijkst is. Ook hebben we kennis mogen maken met 1.000.000.000.000 mugjes. Van sommige dragen we nog wat souveniertjes met ons mee.
We hebben gelukkig ook nog andere dieren gezien, zoals beren, veel herten, marmotten, coyotes, allerlei vogels en prachtige vlinders.
Hebben nu even een goede rust gehad, waar we wel aan toe waren. Voor ons liggen de laatste restjes van de sneeuw. Maar over een weekje kan de ice-axe naar huis.
O ja, wil nog even vertellen dat gisteren mijn broer is getrouwd. Super balen dat ik er niet bij kon zijn, maar heb gelukkig kunnen bellen. VIa deze weg wil ik het bruidspaar nogmaals heel veel geluk toewensen en feliciteren!
Hopelijk kunnen we weer mailen in SIerra CIty.
O ja, er staan weer nieuwe foto's!
Heel veel groeten Robert en Emmy
|
| 16-7-2005 |
|---|
| Server tijd:
03:49:27
Locale tijd:
20:49:27
Temperatuur:
0°C / 32°F | Gedacht vandaag alles nog op te schrijven, maar we moeten onze bus halen. Morgen komen onze nieuwe verhalen, iets vertraagd dus.
groeten Emmy |
| 8-7-2005 |
|---|
| Server tijd:
14:03:06
Locale tijd:
07:03:06
Temperatuur:
0°C / 32°F | Hallo lezers,
Hier een up-date van het thuisfront (Krimpen) van Robert en Emmy’s tocht. Om eerlijk te zijn is deze informatie al van 27 juni, excuus voor de late verwerking. Hopelijk maken we het goed met de nieuwe foto’s die we op de site gezet hebben!
Maandag 27 juni heeft Robert gebeld vanuit Independence, Californië. Op dat moment zaten zij in een motel bij te komen samen met nog een groep hikers. Ze bevonden zich ver in de High Sierra’s, boven de 3000 meter waar vooral sneeuw en rots het landschap bepaalt.
Ontzettend mooi vonden ze het er! Ze zijn al door drie nationale parken gekomen: Sequoia, Kings Canyon en Yosemite park. Om te komen waar ze nu zijn, hebben Robert en Emmy de ‘Forester pas’ beklommen van 13.000 ft (4000 meter), de hoogste pas tot nu toe.
Ook de ‘Cotton Hood pas’ hebben ze overwonnen!
Het is wel behoorlijk koud in de Sierra’s, sommige nachten was het zelfs onder het vriespunt en moesten ze dicht tegen elkaar aanliggen om warm te blijven. Eén nacht sliepen ze op 3000 meter…
Ze komen nu alleen true hikers tegen, hikers die de gehele tocht willen uitlopen. De dag voor Robert belde hadden ze in een Frans restaurant heerlijke echte Franse kaas gegeten met een Belgische biertje.
Op het moment van bellen hadden ze nog 7 bergpassen in het verschiet; die van 27 juni zou zelfs de technisch zwaarste van de hele tocht worden.
Conclusie van het gesprek: ze gaan hartstikke goed!
P.S: Caspar en Maritha, Robert vertelde nog dat ze laatst een enorm hoge pas hadden gelopen, met daarna een hééle lange afdaling. Doodmoe in het dorpje aangekomen wachtte voor hun een grote verrassing op het postkantoor: een voedselpakketje waar zij van genoten hebben!
|
| 17-6-2005 |
|---|
| Groeten uit Yosemite | Server tijd:
04:54:08
Locale tijd:
21:54:08
Temperatuur:
20°C / 68°F | Hallo allemaal,
Wij zijn een beetje verdwaald en van de trail af geraakt. Dit is niet helemaal vooraf geplanned, maar nu we hier zijn is het echt 100% genieten.
Iets voor Kennedy Meadows hebben wij besloten om wat langer te wachten tot de sneeuw wat meer samengepakt is. We konden gemakkelijk via allerlei soorten vervoer naar een grote stad komen en hier een auto huren. We zijn eerst naar Sequoia Nat. Park gegaan. Dit is het park waar de grote bomen leven. Wij stonden echt versteld van hoe groot ze zijn! Het leken wel torens met een kompleet bos in de top. Dit moet je echt zelf zien, kan je niet voorstellen. Het grooste organisme op de hele wereld staat hier; seqouia General Sherman. Er staan hier bomen van meer dan 2000 jaar oud! Deze jonge seqouias waren al kleine boompjes in de tijd van Cleopatra. naast de bomen lopen er veel wilde dieren. Emmy heeft haar eerste contact met een zwarte beer. Hij/zij was lekker aan het grazen in een vredig weitje. Emmy schiet onmiddelijk haar camera leeg op het beest. Toen op naar Yosemite. Vannochtend reden wij de vallei binnen en onze monden vielen open. Hoe zou het komen dat de Indianen deze vallei de gapende mond noemen? El capitane is indrukwekkend, de half dome is indrukwekkend, het water in de overvolle rivier, het contrast tussen de steile wanden en de vlakke bodem; allemaal erg indrukwekkend en bijzonder mooi. Helaas zijn er veel, erg veel touristen die dit zullen beamen vandaag.
Nu zijn wij aan het chillen in een fijne hostel, morgen weer terug naar het park.
Dit alles is toch wel een zeer welkome afwissling met het laatste stuk trail. 5 dagen, door droge grasheuvels met voortdurend een enorme wind en ontelbaar veel windmolens en daarna door een zinderende Mojave Dessert met heuvels met Joshua bomen en nog meer heuvels en nog meer joshua's en nog meer... Geen, beschutting, wel zon, en nog meer zon, en... heel veel droogte. Sommige dagen hebben we ook wel beschutte stukjes gehad, maar dit is toch de manier waarop we dit stuk ons zullen herinneren. Het is toch wel geweldig om hier door te lopen! Maar ook wel lekker om de woestijn nu achter je te hebben.
- Robert & Emmy |
| 8-6-2005 |
|---|
| Tehachapi | Server tijd:
00:47:37
Locale tijd:
17:47:37
Temperatuur:
26°C / 78°F | Groeten uit Tehachapi,
Emmy en ik zijn in Tehachapi aan komen waaien. Er staat hier een stevige bries. Misschien dat er hier daarom zoveel windmolens staan? Vanochtend hebben we ontbeten met Philipp en Bettina uit Zwitserland. We komen ze de laatste weken dagelijks tegen en kunnen lekker roddelen over de Amerikanen. Tot nu toe zijn alle Amerikanen enorm behulpzaam en vriedelijk geweest!
Nu staan we voor de keuze; of hier wat wachten tot de sneeuw in de Sierra's wat is gesmolten of verder lopen en in Kennedy Meadows wachten. Het voordeel van hier wachten; bioscoop, supermarkt, chocolate factory, steakhouse. Kennedy Meadows; een camping op 5 kilometer van een mini-snack winkeltje, een maal per dag een mogelijke lift naar een restaurant een paar mile verderop. Moeilijk, moeilijk. Hoe later we door de woestijn lopen die nog voor ons licht, hoe heter het wordt. We blijven hier toch maar een paar dagen.
Onze voeten en benen zijn tip-top. Dat kan helaas niet van iedereen gezegd worden. Gisteren heb ik een aantal bizarre bulten en zwellingen gezien. Als ze horen dat je iets weet van botten en voeten, dan komen ze naar je toe met hun onderdanen. Wow, wat een slechte voeten hebben sommige en dan willen ze naar Canada! Hoop dat ik hier en daar wat heb kunnen helpen. Onze schoenen hebben het wel zwaar, ze zijn bijne versleten, maar geen paniek, de nieuwe staan al op ons te wachten in Kennedy Meadows.
Groeten aan alle lezers en dank voor de reacties, we lezen ze allemaal en zijn heel bemoedigend!
Robert |
| 2-6-2005 |
|---|
| Aqua Dulce | Server tijd:
01:28:48
Locale tijd:
18:28:48
Temperatuur:
26°C / 78°F | we zijn weer bij een nieuw paradijsje aangekomen. We zijn in Aqua Dulce bij the Saufley's. Dit is een familie die een waar paradijs hebben gemaakt voor hikers. Als je binnenkomt staat het volgende je te doen: eerst met je ogen knipper om te wennen aan wat je ziet. Toen wij kwamen waren er zo'n 50 hikers. Er staan in de tuin grote tenten opgezet en er is een trailer die je kunt gebruiken. Daarna zoek je kleren uit het rek die je kunt lenen, neem je een douche, laat je al je kleren wassen en pak je een auto om naar de stad te rijden als je wilt. Deze mensen doen dit allemaal voor niks, gewoon omdat ze het leuk vinden hikers te helpen.
Maar ok, ook wat over de trail zelf. De eerste dag vanaf Wrightwood was echt geweldig! We hebben Baden Powel beklommen (zie ook de foto). Er was zo'n enorm geweldig uitzicht. We hebben enorm lang door de sneeuw gelopen en ik heb daarboven mijn eerste 'ski-les' gehad. Daarna hebben we 2 dagen vooral door de bossen gelopen en de laatste dag naar Aqua Dulce begon een beetje op de desert te lijken, behoorlijk heet dus.
Morgen gaan we verder, dan begint de woestijn. De voorspelling is dat het de komende dagen koel zal zijn, dat is waarschijnlijk heet genoeg!
Emmy |
| 28-5-2005 |
|---|
| Wrightwood | Server tijd:
02:34:09
Locale tijd:
19:34:09
Temperatuur:
32°C / 89°F | Hoi allemaal!
We zijn weer een stukkie opgeschoten en zitten nu in Wrightwood. Het ligt vrij hoog in de bergen, waar we best blij mee zijn. Dat zorgt er namelijk voor dat het een stukje koeler is. Het is dus weer lekker heet hier.
Nadat we vanuit Big Bear City weg zijn gegaan moesten we weer even wennen na al die luxe. Maar na een uurtje zwoegen was het toch wel weer heerlijk om op de trail te zijn. Het leek de laatste dagen wat drukker te worden, we komen steeds meer hikers tegen. De eerste dag was heerlijk lopen, in de bossen, een dus in de schaduw en vrij hoog. Heerlijk om eens een keer beschut te lopen. We hebben dan ook meteen een lekker lange dag kunnen maken. De dag erna was enorm heet. Het was zeker voor mij echt zwoegen die dag. Dag erna ging weer heerlijk want aan het einde van die dag zou er een MacDonalds zijn. Da's echt een erge goede motivatie, als je hongerig en dorstig over een bergpad ploeterd. We hoorde later dat andere hikers 5 burgers hebben gegeten! Tja, dat krijg je van al dat lopen.
Daarna nog een dag flink de bergen in gegaan. We zijn al in het donker vertrokken zodat je niet op het heetst van de dag in een dal loopt. Het was volle maan en we konden alles perfect zien, zelfs onze eigen schaduwen! Het was weer een lekkere warme dag en aan het einde zaten we met 4 andere hikers, op de top, sneeuw te verzamelen omdat we al ons water hadden opgedronken.
In de tussentijd zitten we al weer in een motelletje, hebben net een klein 'feestje' gehad met andere hikers, van Amerika, Hawai en Zwitserland. NOg een nachtje in een bed en dan gaan we weer op pad. We kunnen weer flink wat sneeuw verwachten op de volgende berg: Baden Powel, dus we gaan daar maar eens een poging wagen.
O ja, voor degene die nog niet hebben gekeken er staan sinds ongeveer een week wat foto's van de PCT op onze site.
Groeten Emmy |
| 23-5-2005 |
|---|
| Groeten uit Big Bear City | Server tijd:
03:11:08
Locale tijd:
20:11:08
Temperatuur:
25°C / 77°F | Hallo lezers,
De groeten uit een zonnig Big Bear City. De naam van dit plaatsje klinkt alsof het rechtstreeks uit een stripboek komt, maar de realiteit is anders. Het is een eenvoudig dorpje, volledig volgens het Amerikaanse square systeem opgebouwd; alles in blokjes. Wij hebben onderdak gevonden bij de zus van een mede-hiker. Nog voordat hij contact had gehad met zijn zus, had hij ons al uitgenodigd. Eenmaal daar zijn we enorm verrast (oprecht) door de Amerikaans gastvrijheid! We hebben onze eigen slaapkamer met toilet en douche en kunnen met alle maaltijden mee eten. Willen we naar de supermarkt voor boodschappen, we hoeven maar te roepen en het gebeurd. Echt ongelooflijk. Maar dan nu wat over de trail. Kort gezegd; Hot Hot Hot, en af en toe een sneeuw berg. Klinkt wellicht vreemd, maar s'ochtends zijn we in de sneeuw onder de Cedars en Mega dennebomen, s'middags hebben we een nieuwe zweetkring in ons shirt van de transpiratie. Na een weekje woestijn hebben onze shirts mooie batic patronen. Smakelijk, nou nee, maar drink daar mee eens tegen op en natuurlijk het zout weer aanvullen. Momenteel lopen we rond de 30 kilometer per dag. Dat klinkt als veel en dat is het ook, maar verder doen we niets op de dag. Naast lopen en slapen doen we maar een ding; eten. Veel eten. Op een rustdag als vandaag doen we eigelijk maar een ding en dat is eten.
Laatst hebben we een bijzonder avontuur meegemaakt. We wilde naar Idyllwild lopen door de bergen. Je komt dan rond de 8500 ft (2750 m.)en dan kan je dit jaar veel sneeuw verwachten. Zeker aan de Noord kant van de bergen. En dat gebeurde ook! Veel sneeuw en een zeer slecht zicht. Het was mistig en begon hard te waaien. Na anderhalf uur lopen door de sneeuw waren wij het spoor bijster. Er waren voetstappen, maar die gingen alle kanten op. Jammer, we zijn moeten omdraaien en gelukkig net op tijd. Door te draaien moesten we een enorm stuk van onze dag terug lopen en tijdens de afdaling werd het weer met de minuut slechter. Op de berg ergens kamperen was echt onmogelijk. Helemaal terug het dal in en daar de tent opzetten was onze enige optie. En dat hebben we gedaan. We wilde zo graag pizza eten in Idyllwild, maar het werd pasta uit de rugzak. Al met al zijn we beide erg blij met onze beslissing. Het heeft ons zelfvertrouwen goed gedaan en eigelijk hebben we een enorm mooie dag gehad! Die dag stond er 50 kilometer op de teller. De koste voor dit avontuurtje; een blaartje op Emmy's hiel. Dag erna weer vrolijk verder gehuppeld en ons pizza tekort, samen met andere hikers, dubbel en dwars ingehaald. Reken maar!
- Robert |
| 13-5-2005 |
|---|
| Warner Springs | Server tijd:
03:51:45
Locale tijd:
20:51:44
Temperatuur:
26°C / 78°F | Hallo allemaal!
Op 6 mei hebben wij eindelijk de bus gepakt naar het begin van de PCT: Campo. De bus rijdt maar een maal per dag en komt pas om 17.30 aan in Campo. Van hier zijn wij te voet naar het beginpunt gelopen: the Southern terminus. Beide hebben we even de grond van Mexico aangeraakt zodat we straks ook echt kunnen zeggen dat we van Mexico naar Canada zijn gelopen. We hebben er ook zo'n 10x de border patrol gegroet, die houden de boel aardig in de gaten. Mexicanen willen soms nogal al graag de grens oversteken, de Amerikanen willen dit iets minder graag (alle wegen zijn onverhard en worden dagelijks aangeveegd, zodat je alle nieuwe voetstapjes mooi kunt volgen).
Het was enorm bijzonder moment om daar eindelijk te staan, aan het begin van een 2666 mile tocht, nog flink wat stapjes te zetten!
We hebben nu 6 dagen gelopen en al enorm veel prachtige dingen gezien. We zijn door woestijn, bergen, weilanden en bossen gekomen (alleen niet door de bewoonde wereld). Alles was schitterend. We hebben enorm veel geluk met het natte voorseizoen omdat nu alles in bloei staat. Allerlei bloemen te zien en ook cactussen bloeien. Deze bloeien lang niet ieder jaar. Ook al veel dieren gezien; gieren, kalkoenen, kolibri`s, uilen, veel slangen en hagedissen, allerlei knaagdieren, en een frisriekend stinkdiertje.
Beide zijn we al flink verbrand/ bruin geworden. We hebben al een flink warm temperatuurtje gehad en hebben ook met muts en wanten gelopen. Alles was prima!
Vandaag uiteindelijk moe en bezweet na 101 miles te hebben gelopen bij Warner Springs aangekomen. Ons opgestuurde voedselpakket was niet aangekomen dus hebben we een gasstation geplunderd van alles wat eetbaar is. Vervolgens brieven geschreven en plannen gemaakt om verder te lopen en weer te kamperen. Toen we de brief nog even gingen posten vertelde de vriendelijke mevrouw van de postoffice dat er aan de overkant van de weg een ranche was. Dus zijn wij maar even overgestoken. We hebben nu voor erg weinig geld een huisje voor ons zelf met bad. Hebben een heerlijke duik genomen in het zwembad, gaan dadelijk dineren en zijn nu onbeperkt aan het internet. Is dat even een aardige verrassing.
Morgen kunnen we dus weer fris en fruitig verder, op naar Idyllwild. (o ja, voor het eerst hebben we ons schoentje op de locatiekaart kunnen verzetten, leuk joh)
groeten Emmy |
| 5-5-2005 |
|---|
| Groeten uit San Diego | Server tijd:
19:36:37
Locale tijd:
12:36:36
Temperatuur:
28°C / 82°F | Hallo allemaal,
Hier een berichtje uit een licht bewolkt San Diego. Vandaag de laatste dingen nog regelen voor we echt gaan wandelen. Nadat we als een kip zonder kop door San Diego zijn gecrossed hebben we toch maar een kaartje van de stad gekocht. Wat is deze stad groot! Telkens weer staan we versteld van de maten hier in de VS. We konden niet eens het centrum van de stad vinden! Dat moet ons vandaag toch lukken?
Morgen dus de eerste miles van de PCT. Hopenlijk kunnen we het thuisfront op de hoogte houden met nieuwe berichten, maar dat zal niet zo vaak zijn.
Allemaal super berichtjes in het gastboek! Deze geven ons echt moed en plezier. Blijven doen, we lezen het allemaal.
- Robert |
| 1-5-2005 |
|---|
| Server tijd:
16:15:13
Locale tijd:
09:15:13
Temperatuur:
0°C / 32°F | Het verslag na het telefoontje op zondag 1 mei.
Robert belde, plaatselijke tijd 7 uur, dat alles goed ging. Ze hebben in Brice gelopen, door de sneeuw, ze hebben in Zion gelopen naar de Angel's landing, zeer indrukwekkend, de afgelopen 2 dagen zijn ze door de needles getrokken tot aan de samensmelting van de Colorado- en de Greenriver, daar was de sneeuw net gesmolten en een kleur van bloemen het resultaat, ze zijn in Las Vegas geweest, geen cent uitgegeven aan het gokken, veel foto's gemaakt, de Pontiac sunflower reed goed, kortom: alles geweldig, groots en overweldigend. |
| 29-4-2005 |
|---|
| Server tijd:
01:00:09
Locale tijd:
18:00:09
Temperatuur:
0°C / 32°F | Bij deze een 1e bericht uit Amerika!
Rijden nu nog lekker lui met de auto rond en hebben al verschrikkelijk veel gezien in de korte tijd dat we er zijn.
Zijn in Death Valley, Las Vegas, Zion, Bryce geweest en gaan morgen naar Canyon Lands, allemaal ongelooflijk indrukwekkend. Het is hier zo enorm uitgestrekt en allemaal erg Amerikaans. Nog een paar dagen met de auto en dan beginnen aan de trail, hebben we enorm veel zin in!
Kortom het is hier denk ik prima uit te houden voor een half jaartje.
groeten Emmy
|
| 21-4-2005 |
|---|
| Server tijd:
21:11:02
Locale tijd:
14:11:02
Temperatuur:
0°C / 32°F | Waarschijnlijk een laatste berichtje van het thuisfront. Robert en ik hebben er allebei onze laatste werkdag opzitten. Bijzonder hoor, om dan voor de laatste keer de deur achter je dicht te trekken. De woning is leeg, Roberts haren eraf, de tassen zijn vol, ons dagboek is leeg en ons humeur is zeer goed. Kortom, helemaal klaar om te gaan.
Morgen nog de laatste dingetjes regelen en dan op naar Schiphol.......
groeten Emmy
|
| 17-4-2005 |
|---|
| Server tijd:
21:47:37
Locale tijd:
14:47:37
Temperatuur:
0°C / 32°F | Dag mensen,
Afgelopen weekend heb ik mijn verjaardag gevierd met familie en vrienden. Het was super gezellig! Allemaal bedankt voor de cadeaus en de gezelligheid. Dankzij jullie waren dit voor Emmy en mij onvergetelijke dagen. We kunnen nu met een fijn gevoel vertrekken naar Amerika na iedereen nog even gezien te hebben. De kriebels zijn nu constant aanwezig, nog 5 dagen en dan is het zover.
Emmy en Robert |
| 11-4-2005 |
|---|
| Server tijd:
15:48:49
Locale tijd:
08:48:49
Temperatuur:
0°C / 32°F | Ray Jardine's boeken hebben ons enorm geholpen in het voorbereiden van de PCT. Ook heeft deze guru in het lichtgewicht wandelen een website. Zaterdag stuurde ik hem een mail met een paar foto's. Tot mijn grote verbazing heeft hij dit direkt op zijn site geplaatst! Het staat op www.rayjardine.com/campfire
|
| 11-4-2005 |
|---|
| Server tijd:
14:25:33
Locale tijd:
07:25:33
Temperatuur:
0°C / 32°F | Bavo,
Dank je voor de fantastische site! We zijn er heel blij mee. Als wij vroegen of je iets wilde veranderen of toevoegen, deed je dit telkens en voegde je er nog iets aan toe. Dat was voor ons keer op keer een verassing en we waarderen je creatieve kwaliteit enorm!
Met veel trots hebben we al onze familie en bekende op de hoogte gesteld van de site. Iedereen kan ons nu volgen op onze wandeltocht, dankzij jou.
- Robert
|
| 9-4-2005 |
|---|
| Server tijd:
18:19:38
Locale tijd:
11:19:38
Temperatuur:
0°C / 32°F | Hallo beste website-kijkers,
Hier een eerste berichtje van Emmy en Robert. Wij zitten tot onze oren in de voorbereidingen. Dat wil zeggen; voor 138 dagen maispasta en melkpoeder gekocht, ons huis is bijna helemaal leeg en beide zijn we trotse eigenaar(-es) van 4 paar wandelschoenen. Emmy hoopt dat ze aan 24*36 dia's genoeg heeft. We hebben 700 kilometers training erop zitten, dus volgens Robert's berekeningen hebben we een goede conditie (en gespierde kuitjes). Nou hopen dat de hitte in het Zuiden van Californie ons geen parten zal spelen...en ons niet na één week al uitschakeld. Dan wordt het toch een lekkere cruise langs de Westkust. Heerlijk rustig. Nee, gekheid. We staan te popelen om te gaan starten. Over twee weken is het zover! Dan gaan we vliegen en komen we nooit meer terug. Oh ja, na een half jaar een keertje.
groeten,
- twee halve zolen |
| 9-4-2005 |
|---|
| Server tijd:
18:10:12
Locale tijd:
11:10:11
Temperatuur:
0°C / 32°F | Zou hij het doen? |
| 27-2-2005 |
|---|
| test | Server tijd:
22:28:11
Locale tijd:
15:28:11
Temperatuur:
3°C / 37°F | Even testen |
|
|
